الجنّه « 1 » » كه در حديث واقع است ترغيب به حضور مجلس اين فاسقان است ، وندانسته‌اند كه حضرت اللَّه تعالى مىفرمايد كه : ( ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً « 2 » ) يعنى : بخوانيد پروردگار خود را به زارى وپنهانى ، پس چون تواند بود كه پيغمبر مردمان را ترغيب نمايد به مبادرت نمودن به مجلس فاسقانى كه فرياد زدن وعربده كردن ، و غنا وسرود به كار بردن ، بلكه دست زدن ورقص كردن و به چرخ درآمدن و خود را بيهوش وا نمودن طريقهء ايشان است ؟ ! وحال آن كه هركه درآن طور مجلسى وارد شود فاسق ومردود الشّهادة خواهد بود ، چه جاى آن كه خود به آن فعل‌ها قيام نمايد ، وحال‌آنكه شيعه وسنّى نقل‌كرده‌اند كه به اين نحو ذكر كردن از بدعتهائى است كه در اواخر زمان بنى اميّه ، واوايل زمان بنىعبّاس شايع‌شد ، وگويند : كه منشأ شيوع‌آن معاويه بود « 3 » ، پس معلوم شد كه حديث مذكور به اين معنى كه بعضى از نادانان وجمعى از فاسقان مىگويند نيست ، و ذكر به معنى نماز و به معنى قرآن در كلام مجيد آمده ، و پيغمبر صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم را حضرت حق‌تعالى در قرآن ذكر خوانده ، آن جا كه مىفرمايد : ( فَاسْئَلوُا اهْلَ الذِّكْرِ انْ كُنْتُمْ لا

--> ( 1 ) - معانى الأخبار : 321 ، بحار : 1 / 202 حديث 12 . ( 2 ) - اعراف : 55 . ( 3 ) - اوايل سيوطى : 55 .